لردپدی اشداون، نماینده ویژه سازمان ملل متحد در افغانستان انتخاب شده است.
   اشداون، نخستین نماینده ویژه سازمان ملل متحد در امور افغانستان نیست و آخرین آن هم نخواهد بود. سیر تغییر و تبدیل نمایندگان ویژه سازمان ملل متحد در امور افغانستان به عنوان یک کشور در حال گذار از بحران، ادامه خواهد یافت، بدون اینکه دور نمای روشنی از وضعیت این کشور و راهکار واقعی برای حل بحران آن به چشم بخورد.
   کنفرانس های دوره ای ژنو در دهه شصت و حتی اوایل دهه هفتاد خورشیدی، دستاوردی چندانی برای استقرار صلح پایدار در افغانستان نداشته بود و بعداز آن نیز با تمام تلاش های پیگیر سازمان ملل متحد در افغانستان، مسیر سیاسی و نظامی افغانستان به گونه ای به جلو حرکت کرده است که نقش سازمان ملل متحد به عنوان معتبرترین نهاد تأمین صلح در جهان، زیاد برجسته نبوده است.
   اوج این کمرنگی نقش در اوایل دهه هفتاد خورشیدی بود که این سازمان نتوانست کمک کند، انتقال قدرت به صورت مسالمت آمیز تامین شود و در نتیجه، آغاز جنگهای داخلی را به همراه داشت.
   حال با آغاز سال نو میلادی و پایان تعطیلات کریسمس در اکثر کشورهایی که در افغانستان نیروی نظامی دارند، انتصاب نماینده جدید ویژه سازمان ملل متحد در امور این کشور، چه پیامی می تواند برای سال جدید میلادی داشته باشد. امسال نیز مانند شش سال گذشته، سربازان نیروهای ناتو، عید کریسمس را دور از خانواده های شان در افغانستان تجلیل کردند به امید اینکه شاهد استقرار صلح در سال جدید در افغانستان باشند.
اما وقتی ناتو در مورد امنیت در افغانستان، اظهار نگرانی می کند، در مورد سیاست نیز می تواند همین نگرانی ها تعمیم یابد. این نگرانی ها بیشتر از سوی امریکایی ها مطرح می شود که در حال حاضر فرمانده کل نیروهای ناتو در افغانستان نیز می باشد.
   روزنامه امریکایی لاس آنجلس تامیز در همین باره به نقل از رابرت گیتس، وزیر دفاع امریکا نوشته بود که نیروهای ناتو در افغانستان، نمی دانند چگونه با شورش ها مقابله کنند. به باور رابرت گیتس، بسیاری از نیروهای ناتو، برای شرکت در عملیات ضد شورشی، آموزش ندیده اند. او همچنان به این عقیده است که متحدان اروپایی در افغانستان، هنوز از دیدگاه های برنامه ریزی جنگی استفاده می کنند که در درون جنگ سرد متداول بوده است.
   روزنامه مذکور باز در جایی به نقل از رابرت گیتس آورده است، مشاوران نظامی که به افغانستان اعزام می شوند، به اندازه کافی آموزش ندیده و برخی از نیروهای نظامی نیز، نمی دانند عملیات ضد شورشی را، چگونه به پیش ببرند.
   این وضعیت و این نگرانی در مورد سیاست هم وجود دارد. سازمان ملل متحد به عنوان با نفوذترین مرجع و نهاد بین المللی در امور افغانستان، می تواند بهتر از این عمل کند. اما آیا در سالهای گذشته به ویژه در ششش سال اخیر، چنین بوده است؟ ما همیشه شاهد تغییر و تبدیل نمایندگان ویژه سازمان ملل متحد در امور افغانستان بوده ایم که لرد پدی اشداون، آخرین مورد آن می باشد. اما انتظاری که با هر بار عوض شدن این نماینده ها وجود داشته، برآورده شده است؟ آنچه در شش سال گذشته و حتی قبل از آن در سه دهه گذشته در مورد وضعیت افغانستان شاهد آن بوده ایم، می تواند پاسخی به این پرسش باشد.
   از آنجایی که امنیت و سیاست در افغانستان به طور ناگسستنی با هم گره خورده است، هرگونه تحول و تغییر در هر یک از این دو حوزه، تأثیری بر دیگری خواهد داشت. وقتی وضعیت امنیتی رضایت بخش نیست و حتی دوستان خارجی هم به آن اعتراف می کنند، در زمینه سیاست نیز تقریباً همین وضعیت وجود دارد.
   اما سازمان ملل متحد به عنوان قدرتمندترین نهاد و سازمان بین المللی در تأمین صلح می بایست نقش بهتری در امور افغانستان ایفا نموده و ثابت نماید که می تواند فراتر از جنبه سمبولیک و کلیشه ای، در عمل نیز راهکاری برای پایان بحران و استقرار صلح در افغانستان دارد. لرد پری اشداون، باید بهتر از همتایان قبلی اش در مورد وضعیت و واقعیت افغانستان عمل نموده، در حل بحران های منطقه ای و جهانی کارساز باشد.
انتصاب نماینده جدید سازمان ملل متحد در امور افغاسنتان را می توان به فال نیک گرفت و آینده بهتر و خوبتری را برای این کشور به انتظار نشست. تمام اینها بستگی به پالیسی جدید سازمان ملل متحد در امور افغانستان دارد تا بعداز این شاهد دستاورد مثبت و قابل توجه در وضعیت سیاسی و امنیتی افغانستان باشیم.
   هرگونه دستاورد مثبت و رضایت بخش در وضعیت سیاسی و امنیتی افغانستان بستگی زیادی به پالیسی جدید و کارا از سوی سازمان ملل متحد در امور افغانستان دارد. با انتصاب لرد پدی اشداون به عنوان نماینده ویژه سازمان ملل متحد در افغانستان، این خواسته تا چه اندازه برآورد خواهد شد؟ در همین رابطه در مورد این نماینده جدید سازمان ملل متحد آمده است و منابعی در سازمان ملل متحد گفته اند که پدی اشداون، سیاستمداران بریتانیایی، فرستاده ویژه دبیر کل این سازمان در افغانستان شده است. حال باید دید و منتظر بود که این سیاستمداران بریتانیایی با چه پالیسی و طرحی برای بهبود وضعیت امنیتی و سیاسی افغانستان آمده است؟
   اما هنوز زود است در مورد نماینده ویژه سازمان ملل متحد در امور افغانستان، قضاوت کرد. در آینده نزدیک پاسخ این پرسش داده خواهد شد. اما انتظار می رود، نماینده جدید سازمان ملل متحد در امور افغانستان بهتر از همتایان قبلی اش، با قضایای کشور برخورد نموده و کارنامه خوبی از خود به جا بگذارد.